Evy's profileTodo aquel que alguna ve...PhotosBlog Tools Help
 
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚ Las grandes elevaciones del alma no son posibles sino en la soledad y en el silencio....˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

Buscando mi sitio ...

 

 

 

 

 

Da el primer paso con fé.

No tienes que ver toda la escalera, sólo da el primer paso.

November 24

...

 
En esta vida todo llega... poco a poco, y nunca hay que rendirse ni aun cuando no veamos ningun resultado a nuestra lucha, porque quiza nuestra recompensa esta un paso despues del ultimo que hemos dado. Nunca desistais de un sueño ni de un deseo,por dificil que parezca de poderse cumplir... puede que se cumpla el dia menos esperado. Todo es cuestion de tiempo, lucha y constancia, doy fe de ello... Por eso os dejo este cuento que me gusta mucho y que os recomiendo para leer y pensar un rato.
 
Que la felicidad siga alumbrando vuestras vidas... y si aun no la alumbra, no desespereis, puede que esa felicidad este muy proxima.
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
No hay que ser agricultor para saber que una buena cosecha requiere de buena semilla, buen abono y riego constante. También es obvio que quien cultiva la tierra no se para impaciente frente a la semilla sembrada y grita con todas sus fuerzas: "¡Crece, maldita seas!"...
 
Hay algo muy curioso que sucede con el bambú japonés y que lo trasforma en no apto para impacientes: Siembras la semilla, la abonas, y te ocupas de regarla constantemente. Durante los primeros meses no sucede nada apreciable. En realidad no pasa nada con la semilla durante los primeros siete años, a tal punto, que un cultivador inexperto estaría convencido de haber comprado semillas infértiles. Sin embargo, durante el séptimo año, en un período de solo seis semanas la planta de bambú crece ¡más de 30 metros!
 
¿Tardó solo seis semanas crecer?. No. La verdad es que se tomó siete años y seis semanas en desarrollarse. Durante los primeros siete años de aparente inactividad, este bambú estaba generando un complejo sistema de raíces que le permitirían sostener el crecimiento que iba a tener después de siete años.
 
Sin embargo, en la vida cotidiana, muchas personas tratan de encontrar soluciones rápidas, triunfos apresurados sin entender que el éxito es simplemente resultado del crecimiento interno y que éste requiere tiempo. Quizás por la misma impaciencia, muchos de aquellos que aspiran a resultados en corto plazo, abandonan súbitamente justo cuando ya estaban a punto de conquistar la meta.
 
* Cuento Zen *
 
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
November 17

...

Llevaba varios dias sin hacer ya una reflexion de esas mias profundas....pero hoy toca ya. Porque cuando veo ciertos comportamientos en las personas... lo siento, pero me hace avanzar un paso mas en mis ideales y en ver que gran parte de las personas sufren una grave enfermedad a la cual yo ya no veo cura, que tiene sintomas como son el egoismo, la maldad, el egocentrismo...
 
Cuando escribo cosas como estas, no son solo por sucesos que me puedan pasar a mi, sino que en muchos casos son por situaciones que veo en el dia a dia, muchas veces sin vinculacion directa conmigo... pero eso no quita para que me parezcan situaciones nefastas.
 
Yo no soy perfecta, ni mucho menos... los que me conoceis bien sabeis que el concepto que tengo de mi es la imperfeccion en estado puro, y no tengo ningun motivo por el cual deba creerme mas que el resto. Mucha gente necesitaria una pequeña cura de humildad y dejar de sentirse el ombligo del mundo y la perfeccion personificada.
 
Yo tambien he hecho muchas cosas mal en la vida pero asumi mis errores y con el tiempo decidi cambiar y aprender de todos ellos. No me arrepiento de nada de lo que pude hacer, porque gracias a ello tengo los ideales que hoy defiendo. Y esos ideales son los que me llevan a intentar que mi utopia pueda dejar algun dia de serlo, a reivindicar que tanta maldad no lleva a ningun lado, sobre todo maldad gratuita esa que tanto se hace solo por tener una subida de ego y pisar al resto...
 
Esa maldad que si se piensa friamente, no aporta nada. Ese egoismo que no nos deja ver mas alla de nuestros propios ojos y que nos hace pensar que somos superiores ante el resto, en vez de darnos cuenta que todos estamos a la misma altura. Esa frialdad que nos lleva a sentirnos impasibles hacia el dolor o necesidades del resto... Y ante todo esto....pluralizo, y lo hago porque yo tambien soy parte de esta sociedad a pesar de que no comparta su funcionamiento.
 
El otro dia hablando con una prima mia, que es como mi hermana y que conoce de sobra como soy... debido a un tema, me dijo: "pero si tu no sabes odiar". Y es cierto, no se odiar... porque no me sale tener esa maldad aun por mucho daño que me hayan hecho. Yo no soy partidaria del odio, solo oscurece el alma de las personas, al igual que lo hacen toda esa negatividad de la que he hablado antes. Si odiar me aportase algo....odiaria, si hacer daño me aportase algo....dañaria, si ser egoista me aportase algo...lo seria, y seria todo esto y mas. Pero la vida me ha enseñado, que si entras en esa cadena de sentimientos negativos... se convierte en un bucle del que ya no se sale.
 
Por todo ello y porque sigo sin entender nada del funcionamiento de este mundo... hoy avanzo otro pasito mas en esta, mi burbuja de pensamientos raros y a veces muy poco entendidos y criticados. Pero al menos, en calma conmigo misma...que es lo que cuenta al final. El resto... sera la propia vida la que se encargue de dar a cada uno lo que se merece... porque no hay mayor juez ante las equivocaciones  y el daño de las personas ... la propia vida.
 
Que la felicidad siga alumbrando vuestras vidas....hoy y siempre...
 
* Eva * 
 
*-*-*-*-*
 
No te molestes en hacer daño...porque ese te sera devuelto tarde o temprano...
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
November 07

...

Porque con el paso de la vida aprendi a ser como soy ... insoportable para algunos, y agradable para otros, pero siendo siempre yo misma... pese a quien le pese. Al fin y al cabo no se puede caer bien a todos.

Que seais muy felices...

* Eva *

*-*-*-*-*

Alguien me enseñó:

A ser una mujer consciente del privilegio de la vida.

A ser feliz, siendo yo misma conforme a mi vocación y a mis sueños.

A tener el coraje de ser libre para elegir mis caminos, venciendo mis temores y asumiendo las consecuencias de mis actos.

A tener alegría para construir mi felicidad.

A tener éxitos, pero también fracasos, que me recuerden mi condición humana.

A sentirme completa, a amarme y a reconocer que soy única, irrepetible e irremplazable, y que valgo por lo que soy, no por lo que tengo.

A tener la capacidad de gobernarme.
 
A querer el presente, elegir el futuro y trabajar para conseguirlo.

A recordar el pasado, pero no vivir en el ayer; a soñar en el futuro sin despreciar el presente.

A perdonarme mis errores, mis culpas y mis caídas.

A tener el suficiente valor para pedir perdón y a perdonar a otros, olvidándome de los rencores.

A renacer cada día.

A dejar de sobrevivir y atreverme a vivir.

A ser mujer completa, no sustituto, menos objeto, a saber querer, saber decir sí pero también no.

A hacer de cada día, un día especial para los demás y para mí.
 
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
November 04

...

 
Hoy queria dejaros una cancion que a mi me encanta, no muy conocida, pero que desde hace años me gusta escuchar, y como no...cantar. Con enlace incluido por si la quereis escuchar...
 
Que seais muy felices, en el presente y futuro....
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Tumbada mirando al techo,
observando la estrellas que caen del cielo y me pregunto a donde ira mi vida
a parar, me voy durmiendo enciendo un cigarrillo en el intento de ver todo mas claro y me hago trizas al pensar... que no hay nada mas despues de ti no
hay nada, nada mas, que hacer si tu no estas

Quiero ser tu, que no ser yo, ser solo uno hecho de dos, aqui o alli donde tu estes, tu esperaras yo esperare.
No hay nada mas despues de ti...
que hacer si tu no estas aqui cuidando de mi

Me pongo en pie despacio, antes apago mi colilla con las manos, camino mirando hacia atras preguntando donde estaras y cuando no este que pensaras.
Si no hay nada mas, despues de mi no hay nada, nada mas dime que pensaras...

Querras ser yo, quiero ser dos, ser solo uno hecho de dos, aqui o alli donde yo este, quiero esperar, tu esperame, si no hay nada mas despues de mi que hacer si yo no estoy ahi...cuidando de ti

Quiero ser tu, que no ser yo, ser solo uno hecho de dos, aqui o alli donde tu estes, tu esperaras yo esperare, no hay nada mas despues de ti...
que hacer si tu no estas aqui cuidando de mi
cuidando de mi
cuidando de mi.....de mi.
 
 
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
October 28

...

 
Hoy hace 2 años que naci de nuevo, en tal momento como esta noche. Por aquellas fechas recuerdo que era muy feliz, mentiria si dijese lo contrario. Es una etapa que recuerdo con mucho cariño. Pero de golpe en pocos dias mi vida se volvio un desastre por varias cosas que estaban sucediendo... y supongo que al final como culminacion de todo ello, me sucedio... lo que me sucedio. 
 
Desde entonces he tenido una racha muy mala, no terminaba de remontarme en salud, muchos problemas de la vida diaria y todo lo que estaba a mi alrededor salia mal. Admito que pase de una felicidad extrema...a vivir algunos dias un infierno. Han sido casi 2 años muy malos, negros... A diario intentaba convencerme a mi misma que la vida son ciclos, y que solo era una mala racha que se estaba alargando por demasiado... pero cada vez todo iba a peor y peor y  aun peor.
 
Admito que han sido muchisimos mas los malos momentos en estos 2 años, que los apenas pocos buenos que he tenido. Luche mucho por conseguir ser feliz, a pesar de tanto tropiezos que estaba teniendo. A fuerza de luchar y desear, hace apenas unas pocas semanas todo empezo a ir mejor en mi vida y a ser un poco feliz, esa felicidad que me fue arrebatada por tanto tiempo. Fue mucho tiempo de desear que todo me fuese medianamente bien, no pedia que me fuese maraviloso todo, pero a nada que mejorase...para mi seria un mundo. Y asi ha sido.....
 
Hoy por hoy, le sonrio a la vida de nuevo y con muchas lecciones aprendidas por el camino.....y sobre todo, habiendo crecido aun mas como persona y cada vez alejandome mas y renegando de tanto daño gratuito que se hace en esta sociedad egoista y egoncentrica en la que vivimos
 
No guardo buen recuerdo de estos casi 2 años, pero se que la vida me tiene muchas cosas bonitas deparadas y que cuando poco a poco vayan llegando, me haran olvidar todo lo mal que lo pase. Supongo que gracias a eso soy capaz de valorar y de ilusionarme aun mas con las pequeñas cosas de la vida....porque cuando se carece de algo, se valora aun mucho mas cuando te llega.
 
Me alegro tambien de que en esta nueva etapa haya vuelto gente a mi vida que se quedo por el camino.Siempre digo...que cuando alguien toca mi corazon, se queda con una parte de el para siempre... porque soy asi, doy sin pedir... incluso parte de mi corazon. Y cuando alguien que se fue vuelve...es porque tenia que estar en  mi vida de nuevo.
 
Mas que nunca en estos 2 años, miro hacia el futuro con mucho optimismo e ilusion, con la confianza de que mis sueños y deseos, igual que el de que esta mala racha acabase...se conviertan en realidad.
 
Que seais muy felices, de corazon...
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Da el primer paso con fe. No tienes que ver toda la escalera, solo da el primer paso
 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚ 

October 22

...

No es mas feliz el que mucho tiene, sino el que sabe valorar en las pequeñas cosas del dia a dia cada momento. Esas pequeñas cosas, esos instantes magicos, son los que en verdad nos aportan felicidad duradera, el resto, lo material... es solo felicidad momentanea.
 
Os dejo un texto pequeño, pero muy claro, para que penseis en esto.
 
Que seais muy felices, hoy...y siempre...
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Un hombre sabio vivía en una cabaña al pie de una montaña. Cierta noche, un ladrón entró en la choza, sólo para descubrir que allí no había nada que robar. El sabio volvió entonces y lo sorprendió.

—Tal vez hayas hecho un largo camino para visitarme —le dijo al ladrón— y no debes irte con las manos vacías. Por favor, acepta mi ropa como regalo.

El ladrón quedó desconcertado, tomó la ropa y se fue sin decir nada. El sabio, desnudo, se sentó a mirar la luna.

—Pobre hombre —pensó—. Ojalá pudiera darle esta hermosa luna.
 
 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

October 17

...

 

Hoy solo os dejo unos cuantos consejos que merecen la pena leer y sobre todo llevar a cabo, porque tal vez... mañana será muy tarde.

Que seais muy felices y no olvideis..."que la vida puede ser maravillosa"

* Eva *

*-*-*-*-*

Si estas enojado con alguien, y nadie hace nada por arreglar la situación… arréglala tú. Tal vez hoy, esa persona todavía quiera ser tu amiga, y si no lo arreglas, tal vez mañana será muy tarde.

Si estás enamorado de alguien, pero esa persona no lo sabe…díselo. Tal vez hoy, esa persona también esté enamorada de ti, y si no se lo dices hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si te mueres de ganas por darle un beso a alguien.. dáselo. Tal vez esa persona también quiere un beso tuyo, y si no se lo das hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si todavía amas a una persona que crees que te ha olvidado…. díselo… Tal vez esa persona siempre te ha amado, y si no se lo dices hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si necesitas un abrazo de un amigo.. pídeselo. Tal vez ellos lo necesitan más que tú, y si no se lo pides hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si de verdad tienes amigos a los cuales aprecias.. díselo. Tal vez ellos también te aprecian, y si se van o se alejan, tal vez mañana será muy tarde.

Si quieres a tus padres, y nunca has tenido la oportunidad de demostrarlo… hazlo. Tal vez hoy, los tienes ahí para demostrárselo, pero si se van, tal vez mañana será muy tarde.

¡Cuéntale esto a las personas que quieres!… Y vas a ver como te vas a enterar de que hay gente que te quiere y tu no lo sabías.

¡Cuéntales hoy….! Tal vez mañana será muy tarde...

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

October 10

...

 
El otro dia vi un anuncio en el cual me gusto mucho una frase que decian al final. Era un anuncio referente al turismo de un pais, el cual acababa diciendo. " hay paises que engrandecen el alma". A lo que yo añado.... que ya no solo paises, sino ciudades y personas .
 
Admito que viajo, no tanto como me gustaria aunque tambien haya gente que diga que es lo contrario, y que no me paro quieta. Pero si me ha sucedido que al conocer algunos lugares y sus gentes he sentido eso: que se me engrandecia el alma, que con poco...se me aportaba mucho, que sentia una calma y una paz dificiles de explicar.
 
Supongo que tambien es por mi manera de ser, y que ya todos habeis podido comprobar de sobra... algunos en persona y otros a traves de unas letras ... pero intento buscar eso, la calma, alli donde estoy. Aunque a veces pueda conocer lugares nuevos, en los cuales no sienta nunca eso... es por ello por lo que tengo mis propios "paraisos". Esos paraisos que aunque estan a unos cuantos cientos de km de mi.... cuando mi alma se siente vacia, me gusta visitar. Y esa sensacion que siento nada mas llegar a ellos... no es cuantificable monetariamente.
 
Porque siempre hay que buscar aquello que nos aporta la tranquilidad y la calma necesaria para poder ser lo mas felices posibles...
 
Me voy este puente a engrandar mi alma de nuevo... feliz puente para todos...
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 En las pequeñas cosas de la vida, se encuentra la felicidad
 
 
 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

October 06

...

  
No quiero robar los sueños, solo quiero construir los mios propios. Piedra a piedra y paso a paso, sin prisa pero sin pausa. Cada vez mas cerca de ellos y mas aun al ver que estos dias al fin soy feliz y que uno de mis deseos, por el que tanto he luchado los ultimos meses se cumplio ya.
 
Siempre defendi que lo sueños no eran utopias, y que por imposibles que pareciesen se podrian cumplir. Solo es cuestion de desear y de luchar por ellos...todo llega si se desea sin perjuicio ajeno y en la justa medida...
 
Por ello, hoy mas que nunca... no pienso renunciar a ellos... ilusionandome con cada pequeña cosa de la vida, tal y como me pasaba antes ... antes de que todas mis ilusiones fuesen robadas. Porque la felicidad es un derecho, que yo estoy dispuesta a disfrutar.
 
P.D.: Mi sueño cumplido ha sido poderme deshacer de todo aquello que me dañaba
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Que nadie calle tu verdad,
que nadie te ahogue el corazon,
que nadie te haga mas llorar,
hundiendote en silencio.
Que nadie te obligue a morir
cortando tu alas al volar
que vuelvan tus ganas de vivir...
 
* Cancion: "Nadie"- Manuel Carrasco- Malu *

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

October 02

...

 
Cuando se busca la paz... la paz se acaba encontrando. No hablo de paz, como antonimo de guerra...sino paz aplicada a uno mismo: calma, tranquilidad...paz interior.
 
Y asi es, confio en que ese punto de inflexion que tanto he buscado, se encuentre en este mismo momento y puedan las cosas ya ir poco a poco como deberian, no como han ido en las ultimas epocas.
 
Mis ultimo meses, o mejor dicho...mi ultimo año, merecerian una gran reflexion, no solo por las cosas que yo pueda haber hecho mal y que haya aprendido... sino tambien por todo lo acaecido, y que yo he sufrido.
 
Diferentes visiones, diferentes acciones... pero siempre con una leccion de todo ello. La vida me ha enseñado cosas como:
 
Que nadie tiene el derecho de pisar a nadie, por el simple hecho de subir su ego, de ser un/os inseguros y debiles y dedicarse a ponerse por encima del resto... porque ante todo y sobre todo, somos personas humanas con sentimientos.
 
Que hay que respetar al resto, vean la vida del color que la vean y tengas las ideas que tengan... aunque ellos no respeten la tuya, al  fin y a cabo, el no hacerlo es ponerse al nivel de ellos.
 
Que la buenas amistades son las que aun con el paso del tiempo...estan a tu lado. De nada sirve que alguien estuviese y al final te tratase como a un juguete... de usar solo cuando se aburria. las personas no somos juguetes... y la vida no es un juego.
 
Que hay que dar oportunidades a las personas aunque nos fallen... ya que todos nos equivocamos. Perdonar aunque nos dañen, ya que no somos tan superiores como para poder condenar a los iguales. Aunque fallen de nuevo, estaremos tranquilos porque lo hicimos de corazon.
 
Que no hay que criticar al resto, aunque no se este de acuerdo con sus formas ni modos... y aunque a ti no te lo pemitan, vive y deja vivir.
 
Que hay que vivir en calma, en paz con uno mismo, con lo que hicimos y nuestros fallos incluidos, y con todo el aprendizaje que en ello nos llevamos. Porque como bien empece hoy... cuando se busca la paz... la paz se acaba encontrando.
 
La vida es el unico juez... que pone con el tiempo a cada uno donde merece.... La vida es mas sabia que yo y aun tengo mucho que aprender de ella...
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Si no tenemos paz dentro de nosotros, de nada sirve buscarla fuera.
 
* François de la Rochefoucald*
 
 
 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

September 26

...

  
 
Supongo que esto es un retorno. Supongo... no lo se.
 
Gracias por haber seguido visitando esta mi nube, a esas visitas "anonimas" y esos abrazos igual de "anonimos" que he seguido teniendo en este mes y medio de ausencia. Anonimas porque no tengo posibilidad de saber quienes habeis sido. Por eso, os pido que dejeis vuestra huella aqui, para poder agradecer ese cariño indirecto que me habeis dado.
 
Gracias...
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
 
Es bueno creer...

Que con ternura, un cuerpo y un corazón sin vida; pueden volver a latir

Que “la casualidad” nos une a seres que acrecientan nuestra esperanza

Que no debemos poner limitaciones a los sueños por realizar

Que nos han enseñado a dar y no sabemos recibir con generosidad

Que la paciencia es la que mantiene la esperanza.

Que nunca es tarde para arrepentirse y pedir perdón

Que al sentir una mirada, un corazón enamorado puede embriagarse

Que yo no puedo enseñarte lo que no tengo; pero sí podemos intercambiar lo que sabemos

Que hay que decir lo que se sienta, hacer lo que se piensa, y dar lo que se tenga

Que cuando un amigo se va, es que ha realizado la función por la que estaba en nuestra vida

Que la desconfianza nos hace no salir a la ventana para ver quién llama

Que es de sabios saber cuando hablar y cuando callar

Que las palabras jamás se podrán recoger una vez que han salido de nuestra boca

Que hay que pensar muy bien antes de hablar, calmarse cuando se esté airado, resentido y hablar sólo cuando se esté en completa paz

Que hay un lugar en el corazón donde habita la esperanza y es en ese lugar de nuestro corazón donde encontramos el calor necesario para sufragar las noches solitarias de recuerdos y desengaños

Que aún hay esperanza. Que si hacemos y vivimos de acuerdo a nuestro corazón. Si damos lo mejor de nosotros cada instante de nuestra vida. Si amamos desinteresadamente. Si hacemos a los demás lo que nos gusta o deseamos que nos hagan a nosotros; este mundo en el que vivimos puede cambiar

Que la vida es hermosa. Que nos llena de oportunidades para sentirnos felices de estar vivos

Que nunca es tarde para comenzar de nuevo, para hacer caminos, para lograr que todos vivamos dignamente y en paz.
  

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

 
August 17

...

 
Cuan importante se es para algunas personas, y que poco se es para otras... para algunas que pasaron por tu vida te vuelves insignificante de la noche a la mañana, encambio para otras eres un mundo.
 
Y piensas y sigues pensando, le das vueltas para entender y buscar respuestas de el porque de ese cambio, de pasar del ser un "todo" a ser una "nada", pero no se las encuentras. Solo te sientes asi... pequeña, insignificante, sin valor... un cero a la izquierda sin saber el porque.
 
Como puede existir ese gran abismo siendo tu siempre la misma persona... y mientras que algunos no quieren saber nada mas de ti, otros desde hace mucho tiempo siguen siempre a tu lado, por todo lo que sienten por ti? Como pueden ver a una misma persona, a mi persona .... de manera tan diferente, si siempre soy igual?
 
Hace cosa de un par de meses que senti por ultima vez esa sensacion en el estado mas puro.... ese no entender y ese pensar que nunca importe a la otra parte, porque si alguien fue importante para mi no se me olvida de la noche a la mañana... Y no hablo de amor ni nada semejante, hablo de algo tan simple y a la vez tan grande como lo que yo conisidere amistad.
 
Por ello, entre ese "todo" y ese "nada" me quedo con esas personas que me quieren y me aprecian tal y como soy, con mi manera de ser, rara o no... pero que me aceptan con mis muchos defectos y mis pocas virtudes. Las que no me juzgan por lo que hago... sino que me aconsejan cuando fallo. Las que entienden mis rarezas como algo que me hace diferente y especial al resto. Las que lloran conmigo cuando necesito desahogo sin ser eso motivo de burla y rien a mi lado, cuando las lagrimas se han agotado y han dado lugar a un arcoiris. Esas que me enseñan el valor de la amistad y la etica , que aunque  no las vea y hable a diario con ellas se que siguen a mi lado.
 
Son esas actitudes las que engrandecen a las personas... el querer, aceptar, respetar al resto, creando con ella la amistad.
 
Podria dar varios nombres aunque sabeis de sobra quienes sois, pero dados los acontecimientos...desde aqui, para mi demonio .... recuperate pronto. Un besazo mi niño .... te quiero, aunque eso lo sabes de sobra desde hace mucho ya
 
Y al resto incluido el...que seais muy felices, hoy y siempre.
 
Y esto no deja de ser una paranoia mas, a las mil de la madrugada, una noche cualquiera de las mias en las que no consigo dormir... pero como siempre, una paranoia salida desde mi corazon, y que no guarda ningun rencor en ella.
 
P.D. "No habia que haber matado al perro", a veces con vacunar a tiempo y ser todos mas comprensivos ... bastaba ( aunque ya nunca leas lo que escribo en mi espacio, no dejan de ser mis pensamientos)
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Un amigo es quien sabe todo de ti, y aún así te quiere. ...
 
 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

 
August 15

...

 

Cuantas veces echamos de menos a alguien, o nos arrepentimos de algo que no dijimos o hicimos.... y porque no dejamos el orgullo de lado y hacemos lo que nos dicta el corazon? Porque no intentamos solucionar esos temas que todos tenemos pendientes y deseando de arreglar? Porque no tratamos todos de si hubo cariño poder tener una convivencia sana con aquellas personas que quisimos?

Cuantas cosas se pierden por orgullo, y que aun podrian solucionarse con una palabra a tiempo... mañana quiza pueda ser ya tarde

P.D.: Aun...

* Eva *

*-*-*-*-*-*

Si estas enojado con alguien, y nadie hace nada por arreglar la situación… arréglala tú. Tal vez hoy, esa persona todavía quiera ser tu amiga, y si no lo arreglas, tal vez mañana será muy tarde.

Si estás enamorado de alguien, pero esa persona no lo sabe…díselo. Tal vez hoy, esa persona también esté enamorada de ti, y si no se lo dices hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si te mueres de ganas por darle un beso a alguien.. dáselo. Tal vez esa persona también quiere un beso tuyo, y si no se lo das hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si todavía amas a una persona que crees que te ha olvidado…. díselo… Tal vez esa persona siempre te ha amado, y si no se lo dices hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si necesitas un abrazo de un amigo.. pídeselo. Tal vez ellos lo necesitan más que tú, y si no se lo pides hoy, tal vez mañana será muy tarde.

Si de verdad tienes amigos a los cuales aprecias.. díselo. Tal vez ellos también te aprecian, y si se van o se alejan, tal vez mañana será muy tarde.

Si quieres a tus padres, y nunca has tenido la oportunidad de demostrarlo… hazlo. Tal vez hoy, los tienes ahí para demostrárselo, pero si se van, tal vez mañana será muy tarde.

¡Cuéntale esto a las personas que quieres!… Y vas a ver como te vas a enterar de que hay gente que te quiere y tu no lo sabías.

¡Cuéntales hoy….! Tal vez mañana será muy tarde...

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

August 06

...

 

Un texto que nunca ha faltado en mi espacio, aunque lo borrase y empezase de cero. Dada mi escasa inspiracion, ultimamente me dedico a pensar en su mayor parte. Por eso os dejo este texto, me merece mucho la pena leer.

Hoy os pido un pequeño favor... nunca dañeis a los demas por el simple hecho de elevar vuestro ego... no merece la pena. Vive y deja de vivir....

Que seais muy felices....

* Eva*

*-*-*-*-*

No me interesa lo que haces para ganarte la vida. Quiero saber cual es tu dolor, y si te atreves a soñar que te permites encontrar lo que tu corazón añora.

No me interesa cuantos años tienes. Quiero saber si te arriesgarías a parecer un tonto por amor, por tus sueños o por la aventura de estar vivo.

No me interesan qué planetas hacen la cuadratura de tu luna. Quiero saber si has tocado el centro de tu propio dolor, si las traiciones de la vida te han abierto o si te has encogido y cerrado por el temor a sentir más dolor! Quiero saber si puedes sentarte con el dolor, mío o tuyo, sin moverte para esconderlo o para resolverlo. Quiero saber si puedes estar con el gozo, tuyo o mío; si puedes danzar, salvajemente y dejar que el Éxtasis te llene hasta las yemas de los dedos de las manos y de los pies, sin advertirnos que debemos tener cuidado y ser realistas, ni recordarnos las limitaciones de ser humanos.

No me interesa si es verdadera la historia que me cuentas. Quiero saber si puedes desilusionar a otra persona para ser auténtico contigo mismo; si puedes soportar la acusación de ser un traidor y no traicionar tu alma. Quiero saber si puedes ser fiel y por lo tanto confiable. Quiero saber si puedes sentir la belleza aún cuando no todos los días son bellos, y si puedes encontrar la fuente de tu vida en SU presencia. Quiero saber si puedes vivir con el fracaso, tuyo o mío, y a pesar de ello pararte a la orilla de un lago y gritar “SI!” al plateado de la luna llena.

No me interesa saber donde vives ni cuanto dinero tienes. Quiero saber si puedes ponerte de pie, después de una noche de dolor y desesperanza, agotado y golpeado hasta los huesos, y hacer lo que hay que hacer por los niños.

No me interesa quién eres, ni cómo llegaste aquí. Quiero saber si permanecerías conmigo en el centro del fuego sin echarte para atrás.

No me interesa donde has estudiado, ni que has estudiado, ni con quién lo has hecho. Quiero saber que es lo que te sostiene desde adentro cuando todo lo demás falla. Quiero saber si puedes estar solo contigo mismo y si te agrada verdaderamente la compañía que buscas en los momentos vacíos.

* Oriah soñador de la montaña
Anciano Indio *

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

July 30

...

 

Merece la pena pararnos a pensar un poco con este texto...

Que seais muy felices...

* Eva *

*-*-*-*-*-*

Es bueno creer...

Que con ternura, un cuerpo y un corazón sin vida; pueden volver a latir.
Que “la casualidad” nos une a seres que acrecientan nuestra esperanza.
Que no debemos poner limitaciones a los sueños por realizar.
Que nos han enseñado a dar y no sabemos recibir con generosidad.
Que la paciencia es la que mantiene la esperanza.
Que nunca es tarde para arrepentirse y pedir perdón.
Que al sentir una mirada, un corazón enamorado puede embriagarse.
Que yo no puedo enseñarte lo que no tengo; pero sí podemos intercambiar lo que sabemos.
Que hay que decir lo que se sienta, hacer lo que se piensa, y dar lo que se tenga.
Que cuando un amigo se va, es que ha realizado la función por la que estaba en nuestra vida.
Que la desconfianza nos hace no salir a la ventana para ver quién llama.
Que es de sabios saber cuando hablar y cuando callar.
Que las palabras jamás se podrán recoger una vez que han salido de nuestra boca.
Que hay que pensar muy bien antes de hablar, calmarse cuando se esté airado, resentido y hablar sólo cuando se esté en completa paz.
Que hay un lugar en el corazón donde habita la esperanza y es en ese lugar de nuestro corazón donde encontramos el calor necesario para sufragar las noches solitarias de recuerdos y desengaños.
Que aún hay esperanza. Que si hacemos y vivimos de acuerdo a nuestro corazón. Si damos lo mejor de nosotros cada instante de nuestra vida. Si amamos desinteresadamente. Si hacemos a los demás lo que nos gusta o deseamos que nos hagan a nosotros; este mundo en el que vivimos puede cambiar.
Que la vida es hermosa. Que nos llena de oportunidades para sentirnos felices de estar vivos.
Que nunca es tarde para comenzar de nuevo, para hacer caminos, para lograr que todos vivamos dignamente y en paz.

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
 
July 26

...

Despues de una larga conversacion que tuve anoche, recorde este texto que escribi hace bastante tiempo en mi espacio
...
 
Hay tantas cosas que se me hacen extrañas ... 
 
Llorar sin lagrimas, gritar sin voz, confesar sin pecado, caminar sin avanzar, vagar sin destino, malgastar el tiempo, sufrir sin motivo, luchar en batallas perdidas de antemano, perder la sangre en inútiles heridas ...
 
 Esperar un cielo azul mientras amenaza tormenta, usar frases para no decir nada, sentir un vacío tan grande en mi alma que me haga dudar de su existencia, preguntar conociendo la respuesta, pedir sabiendo 
 que es no ...
 
Amar sin conocer, explorar sin tocar, desear sin medida ni plazo, añorar el futuro, el contacto sin tacto, el amor sin comprensión, el escuchar sin ver, la voz sin rostro, hablar y que me escuchen, jugar y no perder, explicar y que me entiendan ...
 
 Tantas cosas extrañas ... que me convencen cada día más, de que la extraña soy yo. Pero aún así, sigo necesitando esos sentimientos hallados. Sigue sin importarme sentir el dolor y los problemas de los demás, el escucharme a través de sus voces. Y hay voces que son necesarias, ya que me hablan de mi debilidad, de mi fragilidad, de mi impotencia, de mi pequeñez ... pero también de mi estupidez.
 
Y esas palabras reflejadas me convierten en lo que soy , pues a través de ellas y de sus consecuencias en mí ... voy aprendiendo y conociendo, aunque no siempre me guste la lección, aunque no siempre sea la esperada, aunque me demuestre que mi imbecilidad es más grande de lo que pensaba. 
 
 Soy extraña, lo sé, pero ... así soy yo ... una niña de paso por la vida, con mis muchos defectos y unas pocas virtudes ... 
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
El sol no se ha puesto aun por ultima vez
 
* Tito Livio* 


 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
 
July 24

...

 

Para reflexionar un poquito...

* Eva *

*-*-*-*-*

Las realidades mas grandes y mas bellas, tanto mas las tendras cuanto menos las poseas y retengas.

Si quieres tener el mar, contemplalo y abre tus manos en sus aguas y todo el mar estara en ellas; porque si cierras tus manos para retenerlo, se quedaran vacias.

Si quieres tener el viento, extiende tus brazos y abre tus manos y todo el viento sera tuyo porque si quieres retenerlo te quedaras sin nada.

Si quieres tener el sol y gozar de su luz maravillosa, abre los ojos y contempla, porque si los cierras para retener la luz que ya alcanzaste, te quedaras a oscuras.

Si quieres tener un amigo, dejalo marchar y lo tendras, porque si lo retienes para poseerlo, lo estaras perdiendo, y tendras un prisionero.

Si quieres tener un amor, Quierelo y cuídalo pero dejalo ser libre, porque si lo retienes terminaras asfixiandolo

Si quieres vivir el gozo de tener…liberate de la manía de poseer y retener!

Goza de la mariposa que revolotea,
goza del río que corre huidizo,
goza de la flor que se abre cara al cielo;
goza teniendo todo y sin poseerlo, retenerlo.

Solo asi gozaras de la vida, sabiendo que la tienes sin poseerla, dejandola correr sin retenerla!

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
July 22

...

"Mañana volvera a amanecer" y hoy es ese nuevo amanecer , uno igual, pero a la vez distinto cada dia y que nos acerca mas a nuestros sueños, nuestros propositos y a esos buenos momentos en busca de la felicidad.
 
Pero aprendemos que la felicidad no es solo la consecucion de nuestros objetivos,sino todo el camino, toda la lucha para intentar conseguirlos. En situaciones nos encontramos con personas que quieren hacerlo a nuestro lado y nos cogen de la mano para ayudarnos, de manera desinteresada, solo porque asi lo dictan las normas de su corazon.
 
Y cuando una persona te va dando pequeños empujones a ti, y a su vez tu se los vas dando a el... no hay camino que no pueda ser recorrido con mas o menos calma, pero sobre todo con cariño y compresion, mientras enseñas y a su vez aprendes de la otra parte. De tu a tu... sin cuestionamientos, sin porques, sin ambiguedades....entendiendo, queriendo y aceptando como es la otra persona Con sus defectos...como todos tenemos, pero se trata de  una cuestion de tolerancia y de entender que esas impertecciones son las que nos hacen a las personas ser singulares  y distintos al resto... y hacen que nos queramos y que nos quieran por como somos.
 
Por muy largo que sea el camino y pedregoso, por muchos baches y tropiezos que encontremos si tenemos una mano amiga que nos ayude a levantarnos cuando nos caemos... que nos de una palmadita sincera en la espalda diciendote que todo va a salir bien y que  te ayuda a que asi sea.. Y asi, poco a poco ...el camino se hace mas leve y nuestros sueños mas cercanos. Y nunca debemos de dejar de soñar... y de intentar conseguirlos, valorando todas las pequeñas cosas que nos ofrece cada dia...
 
Ultimamente estaba falta de inspiracion y sin ganas de escribir. Hoy tampoco es gran cosa... pero  creo que esto de hoy era importante y especial para continuar el camino.
 
Ya sabeis que siempre habra una estrella que os acompañe y os ilumine en el camino.... Y sabes que yo quiero ser la tuya...
 
Que seais muy felices ....
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*-*
 
Cuando deseas algo con todas tus fuerzas el universo entero conspira para que ello suceda
 
* Paulo Coehlo*
 
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
July 13

...

Una vez lei la semejanza de nuestra vida a un viaje en tren. Nos montamos en el mientras va transcurriendo nuestra vida. Hay diversas estaciones, la gente sube,baja y mientras el tren esta en marcha conocemos a gente. Con algunos congeniaremos ... conoceremosa gente nueva que  nos daran buenos momentos. Tambien habra desconocidos que se sentaran a nuestro lado y con los cuales apenas intercabiaremos el hola o adios por educacion.
 
Pero en esas paradas, habra veces que personas a las cuales teniamos cariño se bajen, a veces por motivos de la vida, por motivos personales.... Otras veces quiza por falta de entendimiento o  por discusiones que tenemos ,esas personas se cambian de vagon,y no sabemos mas de ellas... no sabemos si siguen cerca nuestro en el tren y nos la volveremos a encontrar o se bajan en alguna de las paradas perdiendoles de vista. Les echaremos de menos... pero no sabemos si la vida nos dara la oportunidad  de que un dia cualquiera, en una parada cualquiera se vuelvan a montar en nuestro tren.
 
La vida al fin y al cabo es eso, un devenir de gente, de situaciones, de lugares... todo va y viene, y si algo tiene que estar en tu vida antes o despues, acaba estando de nuevo. La vida te vuelve a poner a las personas en el camino en el momento menos esperado si asi tiene que ser.
 
Esto no deja de ser otra noche mas sin poder dormir, pensando muchas cosas, las cuales unas veces con mas exito y otras con menos, intento plasmar en unas cuantas letras 
 
Me gustaria que gente que se fue, se volviese a montar en el tren .... pero eso no esta en mi mano. No paremos el tren...que siga recorriendo su camino ...
 
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Nunca olvidéis a quien ha sido importante en vuestras vidas, echadle de menos hasta que el destino os una de nuevo...
 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

July 11

...

 
Anoche recorde una pelicula, que independientemente de su calidad desde el punto de vista cinefilo... a mi me marco bastante por el tema que trataba.
 
La pelicula mostraba como en apenas un segundo nuestra vida puede cambiar completamente. Algo tan comun como puede ser el perder o coger un tren, que fue lo sucedido ... hizo que  se diesen 2 vidas completamente distintas. No somos conscientes muchas veces de que pequeñas decisiones que tomamos en nuestro dia  a dia, pueden  hacer cambiar completamente el transcurrir de nuestro camino.
 
A veces nos planteamos que hubiese sido de nuestra vida si en vez de ... hubiesemos hecho tal. Si en vez de haber ido a tal sitio ... hubiesemos ido al otro. O cuantas veces una conversacion puede cambiar completamente tanto para bien como para mal la relacion con una persona... que pasaria si no la hubiesemos tenido?
 
No es cuestion de arrepentirnos o no de lo que hicimos o dejamos de hacer. Yo no me arrepiento de nada de lo que he hecho en mi vida ( entiendase arrepentimiento en el sentido en el que estoy hablando, de hacer o dear de hacer algo), y eso no quita para que haya hecho muchas cosas mal y haya pedido disculpas siempre que se haya dado el caso. El pedir perdon o disculpas no esta reñido con el no arrepentirse, pero como siempre digo.... todo lo que hice me ayudo a aprender, a crecer y a ser como soy,aprendiendo muchas veces tanto de mis errores, como de lo errores cometidos por el resto. No es arrepentimiento propiamente dicho... es solo curiosidad de que seria de nosotros ahora mismo en el caso de haber tomado decisiones distintas.
 
Pero lo que  tambien muestran en la pelicula  es algo de lo que yo muchas veces tambien suelo escribir por aqui....todo pasa por algo, tanto lo bueno como lo malo y es solo cuestion de tiempo el saber el porque. Porque todo sucede por algun motivo y alguna razon. Por muchos desvios o atajos que tomemos, el camino esta marcado... solo que la manera de llegar a el a veces puede ser de lo mas insospechada posible.
 
Otra de las cosas que siempre opino, es que cuando alguien tiene que estar en tu vida , aunque salga de ella... el tiempo se encarga de ponerla, muchas veces de la manera mas inexplicable, en tu camino de nuevo. En esta pelicula se ve claramente esto.
 
Quiza todo esto coincide tambien con algo que me ha sucedido recientemente. Alguien que estuvo en mi vida hace un tiempo... se fue, y por cosas del destino, en el momento en que quiza mas podia necesitar el uno al otro... nos volvimos a cruzar.
 
Asi es la vida... tan incomprensible a veces, con su logica  a su vez ilogica en algunos momentos... pero todo ello con su razon de ser. Solo es cuestion de tiempo el entender el porque de todo....
 
Elijais el atajo que elijais... disfrutad el momento y aprended de ello... Que seais muy felices en vuestra eleccion.
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 

"A veces aparecemos en la vida de una persona justo cuando necesita que la mimen y la tranquilicen y resulta que por alguna razón ésa es nuestra misión. No sabemos porque. En tu caso es mi misión"

* Pelicula  "Dos vidas en un instante" *

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚

July 10

...

 
En estos tiempos que corren y viendo como funciona el mundo, ese que tantas veces reivindico no entender, se agradece cuando te dicen palabras que salen del corazon. Supongo que ultimamente estaba acostumbrada a falsos te quiero, igual no dichos de palabras pero si de acciones, dandome a entender que se me queria... sin ser asi.
 
Me considero una persona que intenta ser sincera y justa, y decir y expresar lo que siente., nunca decir las cosas por cumplir.. y haciendo como siempre  una gran distincion entre "querer" y "amar", si puedo decir  que mis "te quiero" solo lo digo cuando asi los siento y a personas a las que considero importantes en mi vida. Hablo ante todo y sobre todo de amistad... que quiza visto desde fuera haya gente que pueda pensar la ligereza que tengo para querer y que me quieran todos, con esa confusion que suele darse entre querer y amar.
 
Esta noche recibi un te quiero ... un te quiero de un amigo de hace tiempo ya . Un te quiero sincero, espontaneo, de corazon ... un te quiero de amistad, pero que es increible como esas 2 simples palabras dichas en el momento justo pueden darte tanta felicidad. Y mas... despues de haber pensado ultimamente que se me quiso...craso error.
 
Justamente esta noche antes de eso, estaba leyendo un libro, en el que entre muchas cosas sabias, decia que las personas al encontrarnos con otra podemos tener 3 actitudes:  ser groseros y conseguir que esa persona se vaya aun peor, ser indiferentes y que esa persona se vaya igual... o mostrar amabilidad y que se vaya un poco mejor que cuando nos encontro. Nuestro reto es conseguir el tercer resultado, que despues de cada encuentro las personas tengan un poco mas de felicidad.
 
Gracias mi demonio, por haberme sacado esta noche esa sonrisa  ... yo tambien te quiero y lo sabes, y mucho ademas.
 
Porque pudiendo ser todo tan facil hacemos este mundo tan complicado? Porque se albergan tantos sentimientos negativos hacia las personas, pudiendo ofrecer buenas palabras? No lo se... y nunca lo entendere, cuando alguien no me interesa uso la indiferencia... no el hacer daño .Pero asi no funciona el mundo... porque no vivimos y dejamos vivir? Cuanto mejor iria todo...
 
Esto no ha dejado de ser una paranoia cualquiera de una madrugada cualquiera, causada por mi situacion y el no poder dormir ... como siempre, buscando una utopia.
 
Que seais muy felices, hoy y siempre...
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Se le pregunto al viejo rabino: cual ha sido el dia mas especial de su vida? Y quien fue la persona mas importante?
 
El dia mas especial de mi vida es hoy-respondio- y la personas mas importante, es con la que estoy hablando ahora.
 
*Relato tradicional judio*
 
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
July 09

...

 
Dada mi escasa inspiracion estos dias, os dejo un texto para reflexionar un poquito. Porque nos equivocamos, caemos, tenemos miedo, perdemos, dañamos ... sentimos la debilidad en nuestra alma. Pero con pureza en el corazon todo ello nos llevara a aprender y a crecer, mientras encontramos las respuestas de lo que buscamos en nuestro interior
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*-*
 
 
Los guerreros de la luz conservan el brillo de los ojos. Están en el mundo, forman parte de la vida de otras personas, y comenzaron su jornada sin alforjas ni sandalias. Muchas veces son cobardes. No siempre hacen las cosas bien.

Los guerreros de la luz sufren por banalidades, tienen actitudes mezquinas, y a veces se consideran incapaces de crecer. Frecuentemente se creen indignos de cualquier don o milagro.

Los guerreros de la luz no siempre están seguros de lo que están haciendo aquí. Muchas veces pasan las noches en vela, pensando que sus vidas no tienen sentido.

Todo guerrero de la luz, en alguna ocasión, tuvo miedo de entrar en combate. Todo guerrero de la luz, en alguna ocasión, perdió la fe en el futuro. Todo guerrero de la luz siguió por algún tiempo un camino que no era el suyo. Todo guerrero de la luz pensó alguna vez que no era guerrero de la luz. Todo guerrero de la luz no cumplió en algún momento con sus obligaciones espirituales.

Por eso es un guerrero de la luz; porque pasó por todo eso, y no perdió la esperanza de ser mejor de lo que era. Por eso son guerreros de la luz. Porque se equivocan. Porque se hacen preguntas. Porque buscan una razon y no cabe duda de que van a encontrarla

 

* Paulo Coehlo- Manual del Guerrero de la luz *


˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
July 06

...

 
Debo ausentarme un poco...  a veces admito que me da miedo que alguna de estas ausencias sea la ultima. Se me han quedado cosas en el tintero sin solucionar ... pero no fue porque yo no lo intente. Eran cosas importantes para mi corazon y mi alma ... pero siento que solo lo fuesen para mi.
 
Pero como no quiero hablar de cosas tristes ahora os dejo una sonrisa, o mejor dicho.... las 7 mejores sonrisas.
 
Que seais muy felices, hoy y siempre.... y conmigo o sin mi... nunca dejeis de sonreir
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 
Las 7 mejores sonrisas....
 
- La sonrisa al recibir una agradable sorpresa.
- La sonrisa de un niño frente a un árbol de Navidad lleno de regalos.
- La sonrisa al aceptar un beso de alguien que te gusta.
- La sonrisa al conseguir una meta marcada y saber que mereció la pena el esfuerzo.
- La sonrisa cuando alguien te cuenta un chiste en un día triste.
- La sonrisa al notar un olor o un sabor que te trae recuerdos.
- La sonrisa cuando recibes una caricia sabiendo que no estás solo/a.
 
 
˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
 
July 05

...

  
Sigo deambulando por el mundo, un poco sin rumbo y sin direccion, solo con ganas de que llegue el final de eso que tanto me daña... para conseguir que me llegue la calma. 
 
Pensando un poco en todo lo que me ha acontencido los ultimos meses,el ultimo año... mientras las estrellas me arropan en esta noche ideal para pensar, sentada en la terraza, mientras escucho musica. Tantas cosas han pasado, tantas personas han estado y se han ido, tantas cosas malas y apenas unas pocas buenas. Tantas palabras y actos perdidos en la nada... tan complicado todo, que solo pido una vida tranquila. Una vida sin mentiras, sin hipocresias, sin autoritarismos, sin obligaciones impuestas, sin abusos... simplemente pido ser feliz en plena libertad.
 
Una vez mas en los malos momentos he visto quienes estaban a mi lado, casualmente siempre las mismas personas, mucha veces distintas a las que estan en los buenos momentos. Con algunos puedo tener menos contacto pero cuando ven que les necesito, no lo dudan ni un solo momento... supongo que eso es la verdadera amistad: sin pedir, sin obligacion y dando de corazon.
 
Muchas personas pasaran por tu vida, te haran feliz en momentos puntuales, pero tristemente se acabaran yendo sin saber tan siquiera el porque, o que cambio y sobre todo... suelen irse en los momentos en los que mas los necesitabas. Ese es el raro concepto del querer y de la amistad de las personas.... ese concepto que yo no comparto, pero bueno.... ya es sabido que yo soy "rara"... para que extrañarme de ello ya?
 
Bonita noche para pensar y meditar... en la cual no estoy escribiendo apenas una pequeña parte de las cosas que se me estan pasando por la cabeza: muchas personas, sentimientos encontrados, palabras olvidadas, risas, llantos, felicidad, tristeza ... muchos de eso pensamientos y sentimientos  prefiero reservarmelos...
 
Mientras, seguire observando las estrellas, pensando y deambulando por el mundo una noche mas....
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 

“He pedido al duende de los deseos
que me baje una estrella
con un brillo eterno que no deslumbre,
para colgarla en mi puerta
y alumbre mis sueños de madrugada”

 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
July 01

...

 
 
Despues de la tormenta siempre llega la calma, y despues de un mal dia...otro mejor vendra, y ese es el caso de hoy ... hoy ya es un dia mejor. Por ello os dejo este texto, para pensar un poco.
 
Mientras... cada dia es un dia menos y te hare caso, e ire tachando cada dia en el calendario hasta el final. Porque tu tuviste la positividad que a mi muchas veces me falto. Porque tiraste de mi cuando lo necesite y me cuidaste y me cuidas cuando mas falta me hace. Porque sabes con los ojos cerrados como soy y aun a pesar de ello....sigues a mi lado. Y aunque nunca escribas aqui... gracias.
 
Te quiere tu Lunnie-nena
 
* Eva *
 
*-*-*-*-*
 

Consejos para ser feliz…

 

El día más bello, hoy
La cosa más fácil, equivocarse
El obstáculo más grande, el miedo
El mayor error, abandonarse
La raíz de todos los males, el egoísmo
La distracción más bella, el trabajo
La peor derrota, el desaliento
Los mejores maestros, los niños
La primera necesidad, comunicarse
La mayor felicidad, ser útil a los demás
El misterio más grande, la muerte
El peor defecto, el mal humor
El ser más peligroso, el mentiroso
El sentimiento más ruin, el rencor
El regalo más bello, el perdón
Lo más imprescindible, el hogar
La ruta más rápida, el camino correcto
La sensación más grata, la paz interior
El arma más eficaz, la sonrisa
El mejor remedio, el optimismo
La mayor satisfacción, el deber cumplido
La fuerza más potente, la fe
Los seres más necesitados, los padres
Lo más hermoso de todo, el amor

* Madre Teresa de Calcuta *

 

 

˚ ◦˚ ஐ˚ ◦ ˚
 
 

 
Esaiozu euriari berriz ez jauzteko,
esan bakardadeari gaur ez etortzeko.
Eusten nauen soka zara eta itotzen nauena,
ametsak sortu zizkidana, galtzen dituena.

Zuretzat ilargia lapurtuko nuke gauero,
eta zu itsu zaude bere argia ikusteko,
irribarrez, gero minez, eragin didazu negarra,
nire sua itzali da,
ez zara gaueko izar bakarra, ez zara!!

Esan sentitzen dudana ez dela egia,
une baten sinesteko ez garen guztia.

Evy -

Un sueño? Poder vivir ...
Color  
Photo 1 of 228



Abrazos totales -

ME DAS UN ABRAZO?

...